१६२. ल्तु

पच्चयइच्चादिना ‘‘पच्चयग्गहणे यस्मा सो विहितो तदादिनो तदन्तस्स च गहण’’न्ति ञायं दस्सेति, तत्थ यतो विहितो तं विना न भवति पच्चयोत्यनेन ञायेन पत्तोयेवात्थो आख्यायते ‘पच्चयग्गहणे यस्मा सो विहितो, तदादिनो गहण’न्ति, ‘‘विधिब्बिसेसनन्तस्से’’ति तदन्तग्गहणंत्याख्यायते ‘तदन्तस्स च गहण’न्ति, सो पकतिविसेसो आदि यस्स समुदायस्स सो तदादि, सो पच्चयो-न्ते यस्स समुदायस्स सो तदन्तो, तादिसस्स तदादितदन्तसमुदायविसेसस्स गहणं, न तु तदन्तमत्तस्सेत्यत्थो, इह तु तदन्तग्गहणमेवानुरूपन्ति’ दस्सेतुमाह-‘‘कत्तरि ल्तुणका’’ति इमिना त्यादि, तदादितदन्त समुदायस्स तु गहणे फलं ‘ब्यजिगिसी’तिआदीसु दट्ठब्बं, तञ्च ‘‘तुंस्मा लोपोचिच्छायं ते’’ति (५-४) सुत्ते सयमेव वक्खति.