१२५. इम

सुत्ते अनित्थियन्ति किमत्थिय (मनेन) पटिसेधवचनेन, यतो इमस्सेत्वेवानित्थिलिङ्गेन निद्देसोति मनसिकत्वा आह-नामग्गहणे’इच्चादि, ‘‘नामग्गहणे लिङ्गविसिट्ठस्सापि गहण’’न्ति परिभासायं, तत्थ लिङ्गेन सुत्ते निद्दिट्ठतो अञ्ञेन केनचि विसिट्ठं नामं लिङ्गविसिट्ठं, तस्स, यत्थ सद्दसामञ्ञसन्निस्सयनं, तत्थ नामग्गहणे सतिलिङ्गविसिट्ठस्सापि गहणं होति… सामञ्ञे सब्बविसेसानुप्पवे सतोत्यधिप्पायो, इदमेवाति अनित्थियन्ति वचनमेव, ञापकन्ति पत्ति पुब्बको पटिसेधो, सो इत्थियम्पत्तियं सति अनित्थियन्ति कतो सियाति अनित्थियन्ति पटिसेधवचनमेवेमं परिभासं ञापेतीति अत्थो, इमिना इमिस्सा परिभासाय सामत्थियलद्धतं दस्सेति.