४९. वग्ग

यन्तं सद्दानं निच्चसम्बन्धित्तेपि पक्कन्तविसयत्ता तंसद्दो यंसद्दं नापेक्खतेत्याह-‘तेति अनन्तर’इच्चादि, तं सद्दो हि पक्कन्त विसयो तथा पसिद्धविसयो अनुभूतविसयो च यंसद्दं नापेक्खते, यथा चेसो यंसद्दन्ना पेक्खते, तं सब्बं महासामिनाधिकायं सुबोधालङ्कारटीकायं–

मुनिन्दचन्दसञ्जात, हासचन्दनलिम्पिता;

पल्लवाधवलातस्से, वेको नाधरपल्लवोति (१२२).

एतिस्सा गाथाय अम्हेहि वित्थारितनयेन गहेतब्बं, यथा रहन्ति सकम्माकम्मधातूनमनुरूपं.