२८. नद्वे
तत्थचाति चसद्देन भवितब्बं, तथा च सति अञ्ञोञ्ञानज्झासि तं यथोदकं यथाउदकंत्यादि इतिपि इच्चपिच्चादिच सङ्गहितं भवतीति, पुब्बलोपे परलोपे च परियायेन सम्पत्ते द्विन्नम्पि पक्खे अभावे सति कथमिदं युज्जतीति चोदेति‘यज्जेव’मिच्चादिना, यज्जेवन्ति हि अयं निपातसमुदायो अनिट्ठापादनारम्भ वत्तते, एवञ्चे गय्हतीति अत्थो, तदेति अत्थतो विञ्ञायति, निच्चं सन्धिकारियाभावे कारणमाह-‘उपसिलेसा भावतो’ति, तदेव समत्थेति ईदिसेसु हि’च्चादिना, वत्तुमिट्ठत्ताति इमिना सन्निकंसो वण्णान मद्धमत्तकालब्यवधाना पच्चासत्ति, सन्निकंसस्सेतस्स वचनिच्छायं सतियेव सन्धिकारियं होतीति दीपेति, उपसिलेसाभावो वाति उपसिलेसाभावो एव भवति, नाञ्ञथाति अधिप्पायो, तदभावेचाति तस्स उपसिलेसस्स अभावे च, सन्धिकारियाभावे कारणमाह-‘कालन्तरेन ब्यवधाना’ति, कालन्तरेनाति उभयत्थ ठितवण्णान मुच्चारणकालतो अञ्ञेन मज्झप्पतितकालेन, सन्धि होतेव… सन्निकंसवचनिच्छावसेन उपसिलेसभावतो, बुद्ध वीर अत्थुराजपुत्तं अजरामरोति छेदो, यदिपि सब्बम्पेतं यज्जेवंत्यादिना वुत्तं क्वचि सद्दप्पभावेनेव सिज्झति, तथापि पकारो-यम्पि सत्थे योजेतब्बो वाति दस्सेतुं वुत्तो.