४. बहुभाणिसुत्तं

२१४. ‘‘पञ्चिमे, भिक्खवे, आदीनवा बहुभाणिस्मिं पुग्गले. कतमे पञ्च? मुसा भणति, पिसुणं भणति, फरुसं भणति, सम्फप्पलापं भणति, कायस्स भेदा परं मरणा अपायं दुग्गतिं विनिपातं निरयं उपपज्जति. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च आदीनवा बहुभाणिस्मिं पुग्गले.

‘‘पञ्चिमे, भिक्खवे, आनिसंसा मन्तभाणिस्मिं पुग्गले. कतमे पञ्च? न मुसा भणति, न पिसुणं भणति, न फरुसं भणति, न सम्फप्पलापं भणति, कायस्स भेदा परं मरणा सुगतिं सग्गं लोकं उपपज्जति. इमे खो, भिक्खवे, पञ्च आनिसंसा मन्तभाणिस्मिं पुग्गले’’ति. चतुत्थं.