6. саппасуттам̣

142. евам̣ ме сутам̣ – екам̣ самайам̣ бхагава̄ ра̄джагахе вихарати вел̣уване каландаканива̄пе. тена кхо пана самайена бхагава̄ раттандхака̄ратимиса̄йам̣ аббхока̄се нисинно хоти, дево ча екамекам̣ пхуса̄йати.

атха кхо ма̄ро па̄пима̄ бхагавато бхайам̣ чхамбхитаттам̣ ломахам̣сам̣ уппа̄детука̄мо махантам̣ саппара̄джаван̣н̣ам̣ абхинимминитва̄ йена бхагава̄ тенупасан̇ками. сеййатха̄пи на̄ма махатӣ екаруккхика̄ на̄ва̄, евамасса ка̄йо хоти. сеййатха̄пи на̄ма махантам̣ сон̣д̣ика̄кил̣ан̃джам̣, евамасса пхан̣о хоти. сеййатха̄пи на̄ма махатӣ косалика̄ кам̣сапа̄ти, евамасса аккхӣни бхаванти. сеййатха̄пи на̄ма деве гал̣агал̣а̄йанте виджджуллата̄ ниччхаранти, евамасса мукхато дживха̄ ниччхарати. сеййатха̄пи на̄ма камма̄рагаггарийа̄ дхамама̄на̄йа саддо хоти, евамасса асса̄сапасса̄са̄нам̣ саддо хоти.

атха кхо бхагава̄ ‘‘ма̄ро айам̣ па̄пима̄’’ ити видитва̄ ма̄рам̣ па̄пимантам̣ га̄тха̄хи аджджхабха̄си –

‘‘йо сун̃н̃агеха̄ни севати,

сеййо со муни аттасан̃н̃ато;

воссаджджа чареййа таттха со,

патирӯпан̃хи татха̄видхасса там̣.

‘‘чарака̄ бахӯ бхерава̄ бахӯ,

атхо д̣ам̣сасарӣсапа̄ [д̣ам̣са сирим̣сапа̄ (сӣ. сйа̄. кам̣. пӣ.)] бахӯ;

ломампи на таттха ин̃джайе,

сун̃н̃а̄га̄рагато маха̄муни.

‘‘набхам̣ пхалеййа патхавӣ чалеййа,

саббепи па̄н̣а̄ уда сантасеййум̣;

саллампи че ураси пакаппайеййум̣,

упадхӣсу та̄н̣ам̣ на каронти буддха̄’’ти.

атха кхо ма̄ро па̄пима̄ ‘‘джа̄на̄ти мам̣ бхагава̄, джа̄на̄ти мам̣ сугато’’ти дуккхӣ думмано таттхевантарадха̄йӣти.