3. субхасуттам̣

139. евам̣ ме сутам̣ – екам̣ самайам̣ бхагава̄ урувела̄йам̣ вихарати наджджа̄ неран̃джара̄йа тӣре аджапа̄ланигродхамӯле пат̣хама̄бхисамбуддхо. тена кхо пана самайена бхагава̄ раттандхака̄ратимиса̄йам̣ аббхока̄се нисинно хоти, дево ча екамекам̣ пхуса̄йати. атха кхо ма̄ро па̄пима̄, бхагавато бхайам̣ чхамбхитаттам̣ ломахам̣сам̣ уппа̄детука̄мо, йена бхагава̄ тенупасан̇ками; упасан̇камитва̄ бхагавато авидӯре учча̄вача̄ ван̣н̣анибха̄ упадам̣сети, субха̄ чева асубха̄ ча. атха кхо бхагава̄ ‘‘ма̄ро айам̣ па̄пима̄’’ ити видитва̄ ма̄рам̣ па̄пимантам̣ га̄тха̄хи аджджхабха̄си –

‘‘сам̣сарам̣ дӣгхамаддха̄нам̣, ван̣н̣ам̣ катва̄ субха̄субхам̣;

алам̣ те тена па̄пима, нихато твамаси антака.

‘‘йе ча ка̄йена ва̄ча̄йа, манаса̄ ча сусам̣вута̄;

на те ма̄раваса̄нуга̄, на те ма̄расса баддхагӯ’’ [баддхабхӯ (ка.), паччагӯ (сӣ. сйа̄. кам̣. пӣ.)] ти.

атха кхо ма̄ро…пе… таттхевантарадха̄йӣти.