7. нисӣданасиккха̄падаван̣н̣ана̄

531-4. саттаме – нисӣданам̣ анун̃н̃а̄там̣ хотӣти каттха анун̃н̃а̄там̣? чӣвараккхандхаке пан̣ӣтабходжанаваттхусмим̣. вуттан̃хи таттха – ‘‘ануджа̄на̄ми, бхиккхаве, ка̄йагуттийа̄ чӣварагуттийа̄ сена̄санагуттийа̄ нисӣдана’’нти (маха̄ва. 353). сеййатха̄пи пура̄н̣а̄сикот̣т̣хоти йатха̄ на̄ма пура̄н̣ачаммака̄роти аттхо. йатха̄ хи чаммака̄ро чаммам̣ виттхатам̣ карисса̄мӣти ито чито ча саман̃чхати, кад̣д̣хати; евам̣ сопи там̣ нисӣданам̣. тена там̣ бхагава̄ евама̄ха – ‘‘нисӣданам̣ на̄ма садасам̣ вуччатӣ’’ти сантхатасадисам̣ сантхаритва̄ екасмим̣ анте сугатавидаттхийа̄ видаттхиматте падесе двӣсу т̣ха̄несу пха̄летва̄ тиссо даса̄ карийанти, та̄хи даса̄хи садасам̣ на̄ма вуччати. сесаметтха утта̄намева. чхасамут̣т̣ха̄нам̣.

нисӣданасиккха̄падам̣ саттамам̣.