৪৮. থেয্যসংৰাসকৰত্থু

১১০. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতরো পুরাণকুলপুত্তো খীণকোলঞ্ঞো সুখুমালো হোতি. অথ খো তস্স পুরাণকুলপুত্তস্স খীণকোলঞ্ঞস্স এতদহোসি – ‘‘অহং খো সুখুমালো, ন পটিবলো অনধিগতং ৰা ভোগং অধিগন্তুং, অধিগতং ৰা ভোগং ফাতিং কাতুং. কেন নু খো অহং উপাযেন সুখঞ্চ জীৰেয্যং, ন চ কিলমেয্য’’ন্তি? অথ খো তস্স পুরাণকুলপুত্তস্স খীণকোলঞ্ঞস্স এতদহোসি – ‘‘ইমে খো সমণা সক্যপুত্তিযা সুখসীলা সুখসমাচারা, সুভোজনানি ভুঞ্জিত্ৰা নিৰাতেসু সযনেসু সযন্তি. যংনূনাহং সামং পত্তচীৰরং পটিযাদেত্ৰা কেসমস্সুং ওহারেত্ৰা কাসাযানি ৰত্থানি অচ্ছাদেত্ৰা আরামং গন্ত্ৰা ভিক্খূহি সদ্ধিং সংৰসেয্য’’ন্তি. অথ খো সো পুরাণকুলপুত্তো খীণকোলঞ্ঞো সামং পত্তচীৰরং পটিযাদেত্ৰা কেসমস্সুং ওহারেত্ৰা কাসাযানি ৰত্থানি অচ্ছাদেত্ৰা আরামং গন্ত্ৰা ভিক্খূ অভিৰাদেতি. ভিক্খূ এৰমাহংসু – ‘‘কতিৰস্সোসি ত্ৰং, আৰুসো’’তি? কিং এতং, আৰুসো, কতিৰস্সো নামাতি? কো পন তে, আৰুসো, উপজ্ঝাযোতি? কিং এতং, আৰুসো, উপজ্ঝাযো নামাতি? ভিক্খূ আযস্মন্তং উপালিং এতদৰোচুং – ‘‘ইঙ্ঘাৰুসো উপালি, ইমং পব্বজিতং অনুযুঞ্জাহী’’তি. অথ খো সো পুরাণকুলপুত্তো খীণকোলঞ্ঞো আযস্মতা উপালিনা অনুযুঞ্জিযমানো এতমত্থং আরোচেসি. আযস্মা উপালি ভিক্খূনং এতমত্থং আরোচেসি. ভিক্খূ ভগৰতো এতমত্থং আরোচেসুং. থেয্যসংৰাসকো, ভিক্খৰে, অনুপসম্পন্নো ন উপসম্পাদেতব্বো, উপসম্পন্নো নাসেতব্বোতি. তিত্থিযপক্কন্তকো, ভিক্খৰে, অনুপসম্পন্নো ন উপসম্পাদেতব্বো, উপসম্পন্নো নাসেতব্বোতি.