মহাপজাপতিগোতমীৰত্থুকথাৰণ্ণনা

৪০৩. ভিক্খুনিক্খন্ধকে ‘‘মাতুগামস্স পব্বজিতত্তা’’তি ইদং পঞ্চৰস্সসততো উদ্ধং সদ্ধম্মস্স অপ্পৰত্তনকারণদস্সনং. সুক্খৰিপস্সকখীণাসৰৰসেন ৰস্সসহস্সন্তিআদি খন্ধকভাণকানং মতং গহেত্ৰা ৰুত্তং. দীঘনিকাযট্ঠকথাযং পন ‘‘পটিসম্ভিদাপ্পত্তেহি ৰস্সসহস্সং অট্ঠাসি, ছল়ভিঞ্ঞেহি ৰস্সসহস্সং, তেৰিজ্জেহি ৰস্সসহস্সং, সুক্খৰিপস্সকেহি ৰস্সসহস্সং, পাতিমোক্খেহি ৰস্সসহস্সং অট্ঠাসী’’তি (দী. নি. অট্ঠ. ৩.১৬১) ৰুত্তং. অঙ্গুত্তর (অ. নি. অট্ঠ. ৩.৮.৫১) -সংযুত্তট্ঠকথাসুপি (সং. নি. অট্ঠ. ২.২.১৫৬) অঞ্ঞথাৰ ৰুত্তং, তং সব্বং অঞ্ঞমঞ্ঞৰিরুদ্ধম্পি তংতংভাণকানং মতেন লিখিতসীহল়ট্ঠকথাসু আগতনযমেৰ গহেত্ৰা আচরিযেন লিখিতং ঈদিসে কথাৰিরোধে সাসনপরিহানিযা অভাৰতো, সোধনুপাযাভাৰা চ. পরমত্থৰিরোধো এৰ হি সুত্তাদিনযেন সোধনীযো, ন কথামগ্গৰিরোধোতি.

মহাপজাপতিগোতমীৰত্থুকথাৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.