৩. ভিক্খুনুপস্সযসিক্খাপদৰণ্ণনা

১৬২. ‘‘একরত্তম্পি ৰসন্তী’’তি (পাচি. ১৬১) ৰচনতো যত্থ রত্তিযং ন ৰসন্তি, তত্থ গন্ত্ৰা ওৰদিতুং ৰট্টতীতি একে. যদি এৰং সঙ্কেতট্ঠানং গন্ত্ৰা ওৰদিতুং ৰট্টতীতি সিদ্ধং. ‘‘ততো অদ্ধযোজনেযেৰ সভিক্খুকো আৰাসো ইচ্ছিতব্বো’’তি ন ৰত্তব্বং. ভিক্খুনোৰাদকো চে অদ্ধযোজনং গন্ত্ৰা ওৰদিতুকামো হোতি, ভিক্খুনিসঙ্ঘো চ অদ্ধযোজনং গন্ত্ৰা সোতুকামো, ‘‘ৰট্টতী’’তি ৰত্তব্বং সিযা, তঞ্চ ন ৰুত্তং, তস্মা ন ৰট্টতি. হেট্ঠিমপরিচ্ছেদেন পন ‘‘একরত্তম্পী’’তি ৰুত্তং. ততো পট্ঠায উপস্সযং হোতি, ন উপস্সযসঙ্খেপেন কতমত্তেনাতি ৰুত্তং হোতি. যত্থ ৰাসূপগতা ভিক্খুনিযো, সো উপস্সযসঙ্খ্যং গচ্ছতি, তত্থ ন গন্ত্ৰা ওৰাদো দাতব্বো. একাৰাসে দিৰা ৰট্টতীতি একে, ৰিচারেত্ৰা যুত্ততরং গহেতব্বং.

ভিক্খুনুপস্সযসিক্খাপদৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.