১-৪. ভিন্দিসুত্তাদিৰণ্ণনা
১৮০-১৮৩. দেৰদত্তো সগ্গে ৰা নিব্বত্তেয্যাতিআদি পরিকপ্পৰচনং. ন হি পচ্চেকবোধিযং নিযতগতিকো অন্তরা মগ্গফলানি অধিগন্তুং ভব্বোতি. সোতি অনৰজ্জধম্মো. অস্সাতি দেৰদত্তস্স. সমুচ্ছেদমগমা কতূপচিতস্স মহতো পাপধম্মস্স বলেন তস্মিং অত্তভাৰে সমুচ্ছেদভাৰতো, ন অচ্চন্তায. অকুসলং নামেতং অবলং, কুসলং ৰিয ন মহাবলং, তস্মা তস্মিংযেৰ অত্তভাৰে তাদিসানং পুগ্গলানং অতেকিচ্ছতা, অঞ্ঞথা সম্মত্তনিযামো ৰিয মিচ্ছত্তনিযামো অচ্চন্তিকো সিযা. যদি এৰং ৰট্টখাণুকজোতনা কথন্তি? আসেৰনাৰসেন, তস্মা যথা ‘‘সকিং নিমুগ্গো নিমুগ্গো এৰ বালো’’তি ৰুত্তং, এৰং ৰট্টখাণুকজোতনা. যাদিসে হি পচ্চযে পটিচ্চ পুগ্গলো তং দস্সনং গণ্হি, তথা চ পটিপন্নো, পুন অচিন্তপ্পতিৰত্তে পচ্চযে পতিততো সীসুক্খিপনমস্স ন হোতীতি ন ৰত্তব্বং.
ভিন্দিসুত্তাদিৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.