২. নন্দতিসুত্তৰণ্ণনা
১২. নন্দতীতি এত্থ নন্দনং সপ্পীতিককামতণ্হাকিচ্চন্তি আহ – ‘‘তুস্সতী’’তি, তস্মা কামপরিতোসেন হট্ঠতুট্ঠো হোতীতি অত্থো. পুত্তিমাতি পুত্তৰা. পহূতে চাযং মা-সদ্দোতি আহ ‘‘বহুপুত্তো’’তি. বহুপুত্ততাগহণেন ইদং পযোজনন্তি দস্সেন্তো ‘‘তস্স হী’’তিআদিমাহ. পূরেন্তীতি পদং অপেক্খিত্ৰা ধঞ্ঞস্সাতি সামিৰচনং. ইতি আহাতি ইমমত্থং সন্ধাযাহ, এৰংঅধিপ্পাযো হুত্ৰাতি অত্থো. গোসামিকোতি গোমা. ইধাপি পহূতে মা-সদ্দো. গোরসসম্পত্তিন্তি গোরসেহি নিপ্ফজ্জনসম্পত্তিং. উপধীতি পচ্চত্তবহুৰচনং. হীতি হেতুঅত্থে নিপাতো. নন্দযন্তি পীতিসোমনস্সং জনযন্তীতি নন্দনা. কামং দুক্খস্স অধিট্ঠানভাৰতো নিপ্পরিযাযতো কামা ‘‘উপধী’’তি ৰত্তব্বতং অরহন্তি, তস্সা পন দেৰতায অধিপ্পাযৰসেনাহ ‘‘সুখস্স অধিট্ঠানভাৰতো’’তি. কিলেসৰত্থুহেতুকত্তা সেসপদদ্ৰযস্স কিঞ্চাপি সব্বং সংসারদুক্খং কিলেসহেতুকং, ৰিসেসতো পন পাপধম্মা অপাযূপপত্তিং নিব্বত্তেন্তীতি আহ – ‘‘কিলেসাপি অপাযদুক্খস্স অধিট্ঠানভাৰতো’’তি. উপসংহরমানাতি উপনেন্তা উপ্পাদেন্তা. মনুস্সজাতিকোপি দুল্লভঘাসচ্ছাদনতায দুক্খবহুলো পেতো ৰিযাতি মনুস্সপেতো. মনুস্সজাতিকোপি ৰুত্তরূপো অনত্থপাতিতো পরেহি হিংসিতো সমানো নেরযিকো ৰিযাতি মনুস্সনেরযিকো.
ফলেন রুক্খতো ফলং পাতেন্তো ৰিয. তথেৰ নৰহাকারেহীতি যথা তীসু কালেসু নাসমরণভেদনৰসেন পুত্তিমা পুত্তনিমিত্তং, তথেৰ গোমা গোনিমিত্তং সোচতি নৰপ্পকারেহি. পঞ্চ কামগুণোপধীপি নরং সোচেন্তীতি যোজনা. তস্সাতি যো উত্তরি অনুগিজ্ঝতি তস্স. কামযানস্সাতি জাতকামচ্ছন্দস্স. জন্তুনোতি সত্তস্স. পরিহাযন্তি চে ৰিনস্সন্তি চে. সল্লৰিদ্ধোৰাতি সল্লেন ৰিদ্ধো ৰিয. রুপ্পতীতি ৰিকারং আপজ্জতি, সোচতীতি অত্থো. নরস্স সোচনা সোকঘট্টনপচ্চযো. উপধযো নত্থীতি কামং কিলেসাভিসঙ্খারূপধযো তাৰ খীণাসৰস্স নত্থেৰ মগ্গাধিগমেন নিরোধিতত্তা, খন্ধূপধযো পন কথন্তি? তেপি তস্স সউপাদিসেসকালেপি অট্ঠুপ্পত্তিহেতুভূতা ন সন্তেৰ, অযঞ্চ অনুপাদিসেসকালে. তেনাহ ‘‘সো নিরুপধি মহাখীণাসৰো’’তি.
নন্দতিসুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.