২৩. অনোলোকিযনিদ্দেসৰণ্ণনা

১৮১. সারত্তোতি সংরত্তো, সঞ্জাতরাগচিত্তোতি অত্থো. ইত্থিযাতি তদহুজাতাযপি পটসতনিৰত্থায অনোকাসুপনিজ্ঝাযনে অন্তমসো তিরচ্ছানগতানম্পি দুক্কটমেৰ. ভিক্খাদাযিযাতি উপলক্খণমত্তং, ইত্থী ৰা হোতু পুরিসো ৰা, ভিক্খাদানসমযে অসারত্তেনাপি মুখং ন উল্লোকেতব্বং. উজ্ঝানং লামকতো সংচিন্তনং, কোপো, তত্থ সঞ্ঞা অস্সাতি উজ্ঝানসঞ্ঞী. ইধ পন গিলানোপি ন মুচ্চতি. আদাসে উদকপত্তেতি ইমিনা সেসেসু কংসপত্তাদীসু কঞ্জিযাদীসু চ মুখনিমিত্তং পঞ্ঞাযতি, তেসং সঙ্গহো. ‘‘সঞ্ছৰি নু খো মে ৰণ্ণো, নো, জিণ্ণো নু খোম্হি, নো’’তি পন ওলোকেতুং ৰট্টতি. অস্সাতি ভিক্খুনো.

অনোলোকিযনিদ্দেসৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.