৮. দুট্ঠদোসসিক্খাপদৰণ্ণনা

‘‘কস্মা মম ৰন্দনাদীনি…পে… ‘ঘটিতেযেৰ সীসং এতী’তি ৰুত্তত্তা অন্তিমৰত্থুঅজ্ঝাপন্নকং ৰন্দিতুং ন ৰট্টতী’’তি ৰদন্তি, তং ন গহেতব্বং. পরিৰারাৰসানে উপালিপঞ্চকে ‘‘কতি নু খো, ভন্তে, অৰন্দিযা’’তিআদিনা (পরি. ৪৬৭) ৰুত্তপাল়িযং অৰুত্তত্তা, ‘‘পচ্ছা উপসম্পন্নেন পুরে উপসম্পন্নো ৰন্দিযো’’তি (পরি. ৪৬৮) ৰুত্তত্তা চ, তস্মা এৰ ইমিস্সং কঙ্খাৰিতরণিযং ‘‘উপসম্পন্নোতি সঙ্খ্যুপগমন’’ন্তি ৰুত্তং. সুত্তাধিপ্পাযো পন এৰং গহেতব্বো – অৰন্দন্তো সামীচিপ্পটিক্খেপসঙ্খাতায চোদনায চোদেতি নামাতি দস্সনত্থং ৰুত্তন্তি. তস্মা এৰ ‘‘এত্তাৰতা চ চোদনা নাম হোতী’’তি ৰুত্তং. ইধ অধিপ্পেতং আপত্তিআপজ্জনাকারং দস্সেতুং ‘‘‘কস্মা মম ৰন্দনাদীনি ন করোসী’তিআদি ৰুত্ত’’ন্তি লিখিতং.

কতূপসম্পদন্তি যস্স উপসম্পদা রুহতি, তং, পণ্ডকাদযো. ঠপনক্খেত্তন্তি এত্থ সব্বসঙ্গাহিকং, পুগ্গলিকঞ্চাতি দুৰিধং পৰারণাঠপনং. তত্থ সব্বসঙ্গাহিকে ‘‘সুণাতু মে, ভন্তে, সঙ্ঘো…পে… তেৰাচিকং পৰারে’’তি সু-কারতো যাৰ রে-কারো. পুগ্গলিকঠপনে পন ‘‘সঙ্ঘং, ভন্তে, পৰারেমি…পে… পস্সন্তো পটী’’তি সং-কারতো যাৰ অযং সব্বপচ্ছিমো টি-কারো, এত্থন্তরে একপদেপি ঠপেন্তেন ঠপিতা হোতি. উপোসথে পন ইমিনানুসারেন ৰিসেসো ৰেদিতব্বো ‘‘করেয্যা’’তি রে-কারে অনতিক্কমন্তে.

দুট্ঠদোসসিক্খাপদৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.