৭. পঠমসমযসুত্তৰণ্ণনা
২৭. সত্তমে ৰড্ঢেতীতি মনসো ৰিৰট্টনিস্সিতং ৰড্ঢিং আৰহতি. মনোভাৰনীযোতি ৰা মনসা ভাৰিতো সম্ভাৰিতো. যঞ্চ আৰজ্জতো মনসি করোতো চিত্তং ৰিনীৰরণং হোতি. ইমস্মিং পক্খে কম্মসাধনো সম্ভাৰনত্থো ভাৰনীয-সদ্দো. ‘‘থিনমিদ্ধৰিনোদনকম্মট্ঠান’’ন্তি ৰত্ৰা তদেৰ ৰিভাৰেন্তো ‘‘আলোকসঞ্ঞং ৰা’’তিআদিমাহ. ৰীরিযারম্ভৰত্থুআদীনং ৰাতি এত্থ আদি-সদ্দেন ইধ অৰুত্তানং অতিভোজনে নিমিত্তগ্গাহাদীনং সঙ্গহো দট্ঠব্বো. ৰুত্তঞ্হেতং ‘‘ছ ধম্মা থিনমিদ্ধস্স পহানায সংৰত্তন্তি অতিভোজনে নিমিত্তগ্গাহো, ইরিযাপথসম্পরিৰত্তনতা, আলোকসঞ্ঞামনসিকারো, অব্ভোকাসৰাসো, কল্যাণমিত্ততা, সপ্পাযকথা’’তি (ইতিৰু. অট্ঠ. ১১১). অন্তরাযসদ্দপরিযাযো ইধ অন্তরা-সদ্দোতি আহ ‘‘অনন্তরাযেনা’’তি.
পঠমসমযসুত্তৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.