১-২. ৰলাহকসুত্তদ্ৰযৰণ্ণনা
১০১-২. ততিযপণ্ণাসকস্স পঠমে গজ্জিতাতি থনিতা. তত্থ গজ্জিত্ৰা নোৰস্সনভাৰো নাম পাপকো. মনুস্সা হি যদা দেৰো গজ্জতি, তদা ‘‘সুৰুট্ঠিতা ভৰিস্সতী’’তি বীজানি নীহরিত্ৰা ৰপন্তি. অথ দেৰে অৰস্সন্তে খেত্তে বীজানি খেত্তেযেৰ নস্সন্তি, গেহে বীজানি গেহেযেৰ নস্সন্তীতি দুব্ভিক্খং হোতি. নোগজ্জিত্ৰা ৰস্সনভাৰোপি পাপকো. মনুস্সা হি ইমস্মিং কালে ‘‘দুব্বুট্ঠিকা ভৰিস্সতী’’তি নিন্নট্ঠানেসুযেৰ ৰপ্পং করোন্তি. অথ দেৰো ৰস্সিত্ৰা সব্ববীজানি মহাসমুদ্দং পাপেতি, দুব্ভিক্খমেৰ হোতি. গজ্জিত্ৰা ৰস্সনভাৰো পন ভদ্দকো. তদা হি সুভিক্খং হোতি. নোগজ্জিত্ৰা নোৰস্সনভাৰো একন্তপাপকোৰ. ভাসিতা হোতি নো কত্তাতি ‘‘ইদানি গন্থধুরং পূরেস্সামি, ৰাসধুরং পূরেস্সামী’’তি কথেতিযেৰ, ন উদ্দেসং গণ্হাতি, ন কম্মট্ঠানং ভাৰেতি.
কত্তা হোতি নো ভাসিতাতি ‘‘গন্থধুরং পূরেস্সামি, ৰাসধুরং ৰা’’তি ন ভাসতি, সম্পত্তে পন কালে সমত্তং সম্পাদেতি. ইমিনা নযেন ইতরেপি ৰেদিতব্বা. অথ ৰা সব্বং পনেতং পচ্চযদাযকেহেৰ কথিতং. একো হি ‘‘অসুকদিৰসে নাম দানং দস্সামী’’তি সঙ্ঘং নিমন্তেতি, সম্পত্তে কালে নো করোতি. অযং পুগ্গলো পুঞ্ঞেন পরিহাযতি, ভিক্খুসঙ্ঘো পন লাভেন পরিহাযতি. অপরো সঙ্ঘং অনিমন্তেত্ৰা সক্কারং কত্ৰা ‘‘ভিক্খূ আনেস্সামী’’তি ন লভি, সব্বে অঞ্ঞত্থ নিমন্তিতা হোন্তি. অযম্পি পুঞ্ঞেন পরিহাযতি, সঙ্ঘোপি লাভেন পরিহাযতি. অপরো পঠমং সঙ্ঘং নিমন্তেত্ৰা পচ্ছা সক্কারং কত্ৰা দানং দেতি, অযং কিচ্চকারী হোতি. অপরো নেৰ সঙ্ঘং নিমন্তেতি, ন দানং দেতি, অযং পাপপুগ্গলোতি ৰেদিতব্বো. দুতিযং উত্তানমেৰ.
ৰলাহকসুত্তদ্ৰযৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.