১-৩. পুব্বেৰসম্বোধসুত্তাদিৰণ্ণনা

১০৪-১০৬. ততিযস্স পঠমে সম্বোধিতো পুব্বেৰাতি সম্বোধো ৰুচ্চতি চতূসু মগ্গেসু ঞাণং ‘‘সামং সম্মা বুজ্ঝি এতেনা’’তি কত্ৰা, ততো পুব্বেযেৰাতি অত্থো. তেনাহ ‘‘অরিযমগ্গপ্পত্তিতো অপরভাগেযেৰা’’তি. বোধিসত্তস্সেৰ সতোতি এত্থ যথা উদকতো উগ্গন্ত্ৰা ঠিতং পরিপাকগতং পদুমং সূরিযরস্মিসম্ফস্সেন অৰস্সং বুজ্ঝিস্সতীতি বুজ্ঝনকপদুমন্তি ৰুচ্চতি. এৰং বুদ্ধানং সন্তিকে ব্যাকরণস্স লদ্ধত্তা অৰস্সং অনন্তরাযেন পারমিযো পূরেত্ৰা বুজ্ঝিস্সতীতি বুজ্ঝনকসত্তোতি বোধিসত্তো. তেনাহ ‘‘বুজ্ঝনকসত্তস্সেৰ…পে… আরভন্তস্সেৰ সতো’’তি. যা ৰা এসা চতুমগ্গঞাণসঙ্খাতা বোধি, ‘‘তং বোধিং কুদাস্সু নামাহং পাপুণিস্সামী’’তি পত্থযমানো পটিপজ্জতীতি বোধিযং সত্তো আসত্তোতিপি বোধিসত্তো. তেনাহ ‘‘সম্বোধিযা ৰা সত্তস্সেৰ লগ্গস্সেৰ সতো’’তি.

অথ ৰা বোধীতি ঞাণং ‘‘বুজ্ঝতি এতেনা’’তি কত্ৰা, বোধিমা সত্তো বোধিসত্তো, পুরিমপদে উত্তরপদলোপং কত্ৰা যথা ‘‘ঞাণসত্তো’’তি, ঞাণৰা পঞ্ঞৰা পণ্ডিতো সত্তোতি অত্থো. বুদ্ধানঞ্হি পাদমূলে অভিনীহারতো পট্ঠায পণ্ডিতোৰ সো সত্তো, ন অন্ধবালোতি বোধিসত্তো. এৰং গুণৰতো উপ্পন্ননামৰসেন বোধিসত্তস্সেৰ সতো. অস্সাদীযতীতি অস্সাদো, সুখং. তঞ্চ সাতাকারলক্খণন্তি আহ ‘‘অস্সাদোতি মধুরাকারো’’তি. ছন্দরাগো ৰিনীযতি চেৰ পহীযতি চ এত্থাতি নিব্বানং ‘‘ছন্দরাগৰিনযো ছন্দরাগপ্পহানঞ্চা’’তি ৰুচ্চতি. তেনাহ ‘‘নিব্বান’’ন্তিআদি. তত্থ আগম্মাতি ইদং যো জনো রাগং ৰিনেতি পজহতি চ, তস্স আরম্মণকরণং সন্ধায ৰুত্তং. দুতিযততিযানি উত্তানত্থানেৰ.

পুব্বেৰসম্বোধসুত্তাদিৰণ্ণনা নিট্ঠিতা.