১. অঞ্ঞত্রসুত্তং
১১৩১. অথ খো ভগৰা পরিত্তং নখসিখাযং পংসুং আরোপেত্ৰা ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘তং কিং মঞ্ঞথ, ভিক্খৰে, কতমং নু খো বহুতরং – যো ৰাযং মযা পরিত্তো নখসিখাযং পংসু আরোপিতো, অযং ৰা মহাপথৰী’’তি? ‘‘এতদেৰ, ভন্তে, বহুতরং, যদিদং – মহাপথৰী; অপ্পমত্তকাযং ভগৰতা পরিত্তো নখসিখাযং পংসু আরোপিতো. সঙ্খম্পি ন উপেতি, উপনিধম্পি ন উপেতি, কলভাগম্পি ন উপেতি মহাপথৰিং উপনিধায ভগৰতা পরিত্তো নখসিখাযং পংসু আরোপিতো’’তি.
‘‘এৰমেৰ খো, ভিক্খৰে, অপ্পমত্তকা তে সত্তা যে মনুস্সেসু পচ্চাজাযন্তি; অথ খো এতেৰ বহুতরা সত্তা যে অঞ্ঞত্র মনুস্সেহি [মনুস্সেসু (পী. ক.)] পচ্চাজাযন্তি. তং কিস্স হেতু? অদিট্ঠত্তা, ভিক্খৰে, চতুন্নং অরিযসচ্চানং. কতমেসং চতুন্নং? দুক্খস্স অরিযসচ্চস্স…পে… দুক্খনিরোধগামিনিযা পটিপদায অরিযসচ্চস্স’’.
‘‘তস্মাতিহ, ভিক্খৰে, ‘ইদং দুক্খ’ন্তি যোগো করণীযো…পে… ‘অযং দুক্খনিরোধগামিনী পটিপদা’তি যোগো করণীযো’’তি. পঠমং.