৯. ৰিগ্গাহিককথাসুত্তং

১০৭৯. ‘‘মা, ভিক্খৰে, ৰিগ্গাহিককথং কথেয্যাথ [কথেথ (সী. স্যা. কং.)] – ‘ন ত্ৰং ইমং ধম্মৰিনযং আজানাসি, অহং ইমং ধম্মৰিনযং আজানামি. কিং ত্ৰং ইমং ধম্মৰিনযং আজানিস্সসি! মিচ্ছাপটিপন্নো ত্ৰমসি, অহমস্মি সম্মাপটিপন্নো. সহিতং মে, অসহিতং তে. পুরেৰচনীযং পচ্ছা অৰচ, পচ্ছাৰচনীযং পুরে অৰচ. অধিচিণ্ণং [অচিণ্ণং (স্যা. কং. পী.)] তে ৰিপরাৰত্তং. আরোপিতো তে ৰাদো, চর ৰাদপ্পমোক্খায. নিগ্গহিতোসি, নিব্বেঠেহি ৰা সচে পহোসী’তি. তং কিস্স হেতু? নেসা, ভিক্খৰে, কথা অত্থসংহিতা নাদিব্রহ্মচরিযকা ন নিব্বিদায ন ৰিরাগায ন নিরোধায ন উপসমায ন অভিঞ্ঞায ন সম্বোধায ন নিব্বানায সংৰত্ততি.

‘‘কথেন্তা চ খো তুম্হে, ভিক্খৰে, ‘ইদং দুক্খ’ন্তি কথেয্যাথ, ‘অযং দুক্খসমুদযো’তি কথেয্যাথ, ‘অযং দুক্খনিরোধো’তি কথেয্যাথ, ‘অযং দুক্খনিরোধগামিনী পটিপদা’তি কথেয্যাথ…পে… যোগো করণীযো’’তি. নৰমং.