৯. দুতিযগিঞ্জকাৰসথসুত্তং

১০০৫. একমন্তং নিসিন্নো খো আযস্মা আনন্দো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘অসোকো নাম, ভন্তে, ভিক্খু কালঙ্কতো; তস্স কা গতি, কো অভিসম্পরাযো? অসোকা নাম, ভন্তে, ভিক্খুনী কালঙ্কতা…পে… অসোকো নাম, ভন্তে, উপাসকো কালঙ্কতো…পে… অসোকা নাম, ভন্তে, উপাসিকা কালঙ্কতা; তস্সা কা গতি, কো অভিসম্পরাযো’’তি?

‘‘অসোকো, আনন্দ, ভিক্খু কালঙ্কতো আসৰানং খযা অনাসৰং চেতোৰিমুত্তিং পঞ্ঞাৰিমুত্তিং দিট্ঠেৰ ধম্মে সযং অভিঞ্ঞা সচ্ছিকত্ৰা উপসম্পজ্জ ৰিহাসি…পে… (পুরিমৰেয্যাকরণেন একনিদানং).

‘‘অযং খো সো, আনন্দ, ধম্মাদাসো ধম্মপরিযাযো; যেন সমন্নাগতো অরিযসাৰকো আকঙ্খমানো অত্তনাৰ অত্তানং ব্যাকরেয্য – ‘খীণনিরযোম্হি খীণতিরচ্ছানযোনি খীণপেত্তিৰিসযো খীণাপাযদুগ্গতিৰিনিপাতো, সোতাপন্নোহমস্মি অৰিনিপাতধম্মো নিযতো সম্বোধিপরাযণো’’’তি. নৰমং.