১. ওঘসুত্তং

১৭২. সাৰত্থিনিদানং. ‘‘চত্তারোমে, ভিক্খৰে, ওঘা. কতমে চত্তারো? কামোঘো, ভৰোঘো, দিট্ঠোঘো, অৰিজ্জোঘো – ইমে খো, ভিক্খৰে, চত্তারো ওঘা. ইমেসং খো, ভিক্খৰে, চতুন্নং ওঘানং অভিঞ্ঞায পরিঞ্ঞায পরিক্খযায পহানায…পে… অযং অরিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ভাৰেতব্বো’’তি. (যথা এসনা, এৰং সব্বং ৰিত্থারেতব্বং.) পঠমং.