৩. আসৰসুত্তং

১৬৩. ‘‘তযোমে, ভিক্খৰে, আসৰা. কতমে তযো? কামাসৰো, ভৰাসৰো, অৰিজ্জাসৰো – ইমে খো, ভিক্খৰে, তযো আসৰা. ইমেসং খো, ভিক্খৰে, তিণ্ণন্নং আসৰানং অভিঞ্ঞায পরিঞ্ঞায পরিক্খযায পহানায…পে… অযং অরিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো ভাৰেতব্বো’’তি. ততিযং.