৩৩. পরাযনসুত্তং

৪০৯. ‘‘পরাযনঞ্চ [পরাযণঞ্চ (পী. সী. অট্ঠ.)] ৰো, ভিক্খৰে, দেসেস্সামি পরাযনগামিঞ্চ মগ্গং. তং সুণাথ. কতমঞ্চ, ভিক্খৰে, পরাযনং? যো, ভিক্খৰে, রাগক্খযো দোসক্খযো মোহক্খযো – ইদং ৰুচ্চতি, ভিক্খৰে, পরাযনং. কতমো চ, ভিক্খৰে, পরাযনগামী মগ্গো? কাযগতাসতি. অযং ৰুচ্চতি, ভিক্খৰে, পরাযনগামিমগ্গো. ইতি খো, ভিক্খৰে, দেসিতং ৰো মযা পরাযনং, দেসিতো পরাযনগামিমগ্গো. যং, ভিক্খৰে, সত্থারা করণীযং সাৰকানং হিতেসিনা অনুকম্পকেন অনুকম্পং উপাদায, কতং ৰো তং মযা. এতানি, ভিক্খৰে, রুক্খমূলানি, এতানি সুঞ্ঞাগারানি. ঝাযথ, ভিক্খৰে, মা পমাদত্থ; মা পচ্ছা ৰিপ্পটিসারিনো অহুৰত্থ. অযং ৰো অম্হাকং অনুসাসনী’’তি. (যথা অসঙ্খতং তথা ৰিত্থারেতব্বং). তেত্তিংসতিমং.

দুতিযো ৰগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

অসঙ্খতং অনতং অনাসৰং, সচ্চঞ্চ পারং নিপুণং সুদুদ্দসং;

অজজ্জরং ধুৰং অপলোকিতং, অনিদস্সনং নিপ্পপঞ্চ সন্তং.

অমতং পণীতঞ্চ সিৰঞ্চ খেমং, তণ্হাক্খযো অচ্ছরিযঞ্চ অব্ভুতং;

অনীতিকং অনীতিকধম্মং, নিব্বানমেতং সুগতেন দেসিতং.

অব্যাপজ্ঝো ৰিরাগো চ, সুদ্ধি মুত্তি অনালযো;

দীপো লেণঞ্চ তাণঞ্চ, সরণঞ্চ পরাযনন্তি.

অসঙ্খতসংযুত্তং সমত্তং.