১১. মগ্গঙ্গসুত্তং

৩৭৬. ‘‘কতমো চ, ভিক্খৰে, অসঙ্খতগামিমগ্গো? অরিযো অট্ঠঙ্গিকো মগ্গো. অযং ৰুচ্চতি, ভিক্খৰে, অসঙ্খতগামিমগ্গো. ইতি খো, ভিক্খৰে, দেসিতং ৰো মযা অসঙ্খতং, দেসিতো অসঙ্খতগামিমগ্গো. যং, ভিক্খৰে, সত্থারা করণীযং সাৰকানং হিতেসিনা অনুকম্পকেন অনুকম্পং উপাদায কতং ৰো তং মযা. এতানি, ভিক্খৰে, রুক্খমূলানি, এতানি সুঞ্ঞাগারানি. ঝাযথ, ভিক্খৰে, মা পমাদত্থ; মা পচ্ছা ৰিপ্পটিসারিনো অহুৰত্থ. অযং ৰো অম্হাকং অনুসাসনী’’তি. একাদসমং.

পঠমো ৰগ্গো.

তস্সুদ্দানং –

কাযো সমথো সৰিতক্কো, সুঞ্ঞতো সতিপট্ঠানা;

সম্মপ্পধানা ইদ্ধিপাদা, ইন্দ্রিযবলবোজ্ঝঙ্গা;

মগ্গেন একাদসমং, তস্সুদ্দানং পৰুচ্চতি.