১. অৰিজ্জাপহানসুত্তং

৫৩. সাৰত্থিনিদানং. অথ খো অঞ্ঞতরো ভিক্খু যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. একমন্তং নিসিন্নো খো সো ভিক্খু ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘কথং নু খো, ভন্তে, জানতো কথং পস্সতো অৰিজ্জা পহীযতি, ৰিজ্জা উপ্পজ্জতী’’তি?

‘‘চক্খুং খো, ভিক্খু, অনিচ্চতো জানতো পস্সতো অৰিজ্জা পহীযতি, ৰিজ্জা উপ্পজ্জতি. রূপে অনিচ্চতো জানতো পস্সতো অৰিজ্জা পহীযতি, ৰিজ্জা উপ্পজ্জতি. চক্খুৰিঞ্ঞাণং… চক্খুসম্ফস্সং… যম্পিদং চক্খুসম্ফস্সপচ্চযা উপ্পজ্জতি ৰেদযিতং সুখং ৰা দুক্খং ৰা অদুক্খমসুখং ৰা তম্পি অনিচ্চতো জানতো পস্সতো অৰিজ্জা পহীযতি, ৰিজ্জা উপ্পজ্জতি. সোতং… ঘানং… জিৰ্হং… কাযং… মনং অনিচ্চতো জানতো পস্সতো অৰিজ্জা পহীযতি, ৰিজ্জা উপ্পজ্জতি. ধম্মে … মনোৰিঞ্ঞাণং… মনোসম্ফস্সং… যম্পিদং মনোসম্ফস্সপচ্চযা উপ্পজ্জতি ৰেদযিতং সুখং ৰা দুক্খং ৰা অদুক্খমসুখং ৰা তম্পি অনিচ্চতো জানতো পস্সতো অৰিজ্জা পহীযতি, ৰিজ্জা উপ্পজ্জতি. এৰং খো, ভিক্খু, জানতো এৰং পস্সতো অৰিজ্জা পহীযতি, ৰিজ্জা উপ্পজ্জতী’’তি. পঠমং.