১০-১২. বাহিরানিচ্চছন্দাদিসুত্তং

১৭৭-১৭৯. ‘‘যং, ভিক্খৰে, অনিচ্চং, তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো, রাগো পহাতব্বো, ছন্দরাগো পহাতব্বো. কিঞ্চ, ভিক্খৰে, অনিচ্চং? রূপা, ভিক্খৰে, অনিচ্চা; তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো, রাগো পহাতব্বো, ছন্দরাগো পহাতব্বো. সদ্দা অনিচ্চা; তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো, রাগো পহাতব্বো, ছন্দরাগো পহাতব্বো. গন্ধা অনিচ্চা; তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো, রাগো পহাতব্বো, ছন্দরাগো পহাতব্বো. রসা অনিচ্চা; তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো, রাগো পহাতব্বো, ছন্দরাগো পহাতব্বো. ফোট্ঠব্বা অনিচ্চা; তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো, রাগো পহাতব্বো, ছন্দরাগো পহাতব্বো. ধম্মা অনিচ্চা; তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো, রাগো পহাতব্বো, ছন্দরাগো পহাতব্বো. যং, ভিক্খৰে, অনিচ্চং তত্র ৰো ছন্দো পহাতব্বো, রাগো পহাতব্বো, ছন্দরাগো পহাতব্বো’’তি.