১. আনন্দসুত্তং
৮৩. সাৰত্থিনিদানং. তত্র খো আযস্মা আনন্দো ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘আৰুসো, ভিক্খৰে’’তি. ‘‘আৰুসো’’তি খো তে ভিক্খূ আযস্মতো আনন্দস্স পচ্চস্সোসুং. আযস্মা আনন্দো এতদৰোচ –
‘‘পুণ্ণো নাম, আৰুসো, আযস্মা মন্তাণিপুত্তো [মন্তানিপুত্তো (ক. সী. স্যা. কং. পী. ক.)] অম্হাকং নৰকানং সতং বহূপকারো হোতি. সো অম্হে ইমিনা ওৰাদেন ওৰদতি – ‘উপাদায, আৰুসো আনন্দ, অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায. কিঞ্চ উপাদায অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায? রূপং উপাদায অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায. ৰেদনং… সঞ্ঞং… সঙ্খারে… ৰিঞ্ঞাণং উপাদায অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায’’’.
‘‘সেয্যথাপি, আৰুসো আনন্দ, ইত্থী ৰা পুরিসো ৰা দহরো যুৰা মণ্ডনকজাতিকো আদাসে ৰা পরিসুদ্ধে পরিযোদাতে অচ্ছে ৰা উদকপত্তে সকং মুখনিমিত্তং পচ্চৰেক্খমানো উপাদায পস্সেয্য, নো অনুপাদায; এৰমেৰ খো, আৰুসো আনন্দ, রূপং উপাদায অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায. ৰেদনং… সঞ্ঞং… সঙ্খারে… ৰিঞ্ঞাণং উপাদায অস্মীতি হোতি, নো অনুপাদায.
‘‘তং কিং মঞ্ঞসি, আৰুসো আনন্দ, ‘রূপং নিচ্চং ৰা অনিচ্চং ৰা’’’তি? ‘অনিচ্চং, আৰুসো’. ৰেদনা… সঞ্ঞা … সঙ্খারা… ৰিঞ্ঞাণং নিচ্চং ৰা অনিচ্চং ৰা’তি? ‘অনিচ্চং, আৰুসো’. তস্মাতিহ…পে… এৰং পস্সং…পে… নাপরং ইত্থত্তাযাতি পজানাতীতি. পুণ্ণো নাম আৰুসো আযস্মা মন্তাণিপুত্তো অম্হাকং নৰকানং সতং বহূপকারো হোতি. সো অম্হে ইমিনা ওৰাদেন ওৰদতি. ইদঞ্চ পন মে আযস্মতো পুণ্ণস্স মন্তাণিপুত্তস্স ধম্মদেসনং সুত্ৰা ধম্মো অভিসমিতোতি. পঠমং.