১০. চতুত্থঅনুধম্মসুত্তং
৪২. সাৰত্থিনিদানং. ‘‘ধম্মানুধম্মপ্পটিপন্নস্স, ভিক্খৰে, ভিক্খুনো অযমনুধম্মো হোতি যং রূপে অনত্তানুপস্সী ৰিহরেয্য, ৰেদনায… সঞ্ঞায… সঙ্খারেসু… ৰিঞ্ঞাণে অনত্তানুপস্সী ৰিহরেয্য. যো রূপে অনত্তানুপস্সী ৰিহরন্তো…পে… রূপং পরিজানাতি, ৰেদনং… সঞ্ঞং… সঙ্খারে… ৰিঞ্ঞাণং পরিজানাতি, সো রূপং পরিজানং, ৰেদনং… সঞ্ঞং… সঙ্খারে… ৰিঞ্ঞাণং পরিজানং পরিমুচ্চতি রূপম্হা, পরিমুচ্চতি ৰেদনায, পরিমুচ্চতি সঞ্ঞায, পরিমুচ্চতি সঙ্খারেহি, পরিমুচ্চতি ৰিঞ্ঞাণম্হা, পরিমুচ্চতি জাতিযা জরামরণেন সোকেহি পরিদেৰেহি দুক্খেহি দোমনস্সেহি উপাযাসেহি, পরিমুচ্চতি দুক্খস্মাতি ৰদামী’’তি. দসমং.
নতুম্হাকংৰগ্গো চতুত্থো.
তস্সুদ্দানং –
নতুম্হাকেন দ্ৰে ৰুত্তা, ভিক্খূহি অপরে দুৰে;
আনন্দেন চ দ্ৰে ৰুত্তা, অনুধম্মেহি দ্ৰে দুকাতি.