৭. নাগদত্তসুত্তং

২২৭. একং সমযং আযস্মা নাগদত্তো কোসলেসু ৰিহরতি অঞ্ঞতরস্মিং ৰনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন আযস্মা নাগদত্তো অতিকালেন গামং পৰিসতি, অতিদিৰা পটিক্কমতি. অথ খো যা তস্মিং ৰনসণ্ডে অধিৰত্থা দেৰতা আযস্মতো নাগদত্তস্স অনুকম্পিকা অত্থকামা আযস্মন্তং নাগদত্তং সংৰেজেতুকামা যেনাযস্মা নাগদত্তো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা আযস্মন্তং নাগদত্তং গাথাহি অজ্ঝভাসি –

‘‘কালে পৰিস নাগদত্ত, দিৰা চ আগন্ত্ৰা অতিৰেলচারী;

সংসট্ঠো গহট্ঠেহি, সমানসুখদুক্খো.

‘‘ভাযামি নাগদত্তং সুপ্পগব্ভং, কুলেসু ৰিনিবদ্ধং;

মা হেৰ মচ্চুরঞ্ঞো বলৰতো, অন্তকস্স ৰসং উপেসী’’তি [ৰসমেয্যাতি (সী. পী.), ৰসমেসীতি (স্যা. কং.)].

অথ খো আযস্মা নাগদত্তো তায দেৰতায সংৰেজিতো সংৰেগমাপাদীতি.