২. উপট্ঠানসুত্তং
২২২. একং সমযং অঞ্ঞতরো ভিক্খু কোসলেসু ৰিহরতি অঞ্ঞতরস্মিং ৰনসণ্ডে. তেন খো পন সমযেন সো ভিক্খু দিৰাৰিহারগতো সুপতি. অথ খো যা তস্মিং ৰনসণ্ডে অধিৰত্থা দেৰতা তস্স ভিক্খুনো অনুকম্পিকা অত্থকামা তং ভিক্খুং সংৰেজেতুকামা যেন সো ভিক্খু তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা তং ভিক্খুং গাথাহি অজ্ঝভাসি –
‘‘উট্ঠেহি ভিক্খু কিং সেসি, কো অত্থো সুপিতেন [সুপিনেন (সী.)] তে;
আতুরস্স হি কা নিদ্দা, সল্লৰিদ্ধস্স রুপ্পতো.
‘‘যায সদ্ধায পব্বজিতো [যায সদ্ধাপব্বজিতো (সী. স্যা. কং.)], অগারস্মানগারিযং;
তমেৰ সদ্ধং ব্রূহেহি, মা নিদ্দায ৰসং গমী’’তি.
‘‘অনিচ্চা অদ্ধুৰা কামা, যেসু মন্দোৰ মুচ্ছিতো;
বদ্ধেসু [খন্ধেসু (সী.)] মুত্তং অসিতং, কস্মা পব্বজিতং তপে.
‘‘ছন্দরাগস্স ৰিনযা, অৰিজ্জাসমতিক্কমা;
তং ঞাণং পরমোদানং [পরিযোদাতং (সী. পী.), পরমোদাতং (স্যা. কং.), পরমৰোদানং (সী. অট্ঠ.)], কস্মা পব্বজিতং তপে.
‘‘ছেত্ৰা [ভেত্ৰা (সী. স্যা. কং. পী.)] অৰিজ্জং ৰিজ্জায, আসৰানং পরিক্খযা;
অসোকং অনুপাযাসং, কস্মা পব্বজিতং তপে.
‘‘আরদ্ধৰীরিযং পহিতত্তং, নিচ্চং দল়্হপরক্কমং;
নিব্বানং অভিকঙ্খন্তং, কস্মা পব্বজিতং তপে’’তি.