৪. বিলঙ্গিকসুত্তং
১৯০. একং সমযং ভগৰা রাজগহে ৰিহরতি ৰেল়ুৰনে কলন্দকনিৰাপে. অস্সোসি খো বিলঙ্গিকভারদ্ৰাজো ব্রাহ্মণো – ‘‘ভারদ্ৰাজগোত্তো কির ব্রাহ্মণো সমণস্স গোতমস্স সন্তিকে অগারস্মা অনগারিযং পব্বজিতো’’তি কুপিতো অনত্তমনো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা তুণ্হীভূতো একমন্তং অট্ঠাসি. অথ খো ভগৰা বিলঙ্গিকস্স ভারদ্ৰাজস্স ব্রাহ্মণস্স চেতসা চেতোপরিৰিতক্কমঞ্ঞায বিলঙ্গিকং ভারদ্ৰাজং ব্রাহ্মণং গাথায অজ্ঝভাসি –
‘‘যো অপ্পদুট্ঠস্স নরস্স দুস্সতি,
সুদ্ধস্স পোসস্স অনঙ্গণস্স;
তমেৰ বালং পচ্চেতি পাপং,
সুখুমো রজো পটিৰাতংৰ খিত্তো’’তি.
এৰং ৰুত্তে, ৰিলঙ্গিকভারদ্ৰাজো ব্রাহ্মণো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘অভিক্কন্তং, ভো গোতম…পে… অব্ভঞ্ঞাসি. অঞ্ঞতরো চ পনাযস্মা ভারদ্ৰাজো অরহতং অহোসী’’তি.