১. সনঙ্কুমারসুত্তং
১৮২. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা রাজগহে ৰিহরতি সপ্পিনীতীরে. অথ খো ব্রহ্মা সনঙ্কুমারো অভিক্কন্তায রত্তিযা অভিক্কন্তৰণ্ণো কেৰলকপ্পং সপ্পিনীতীরং ওভাসেত্ৰা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতো খো ব্রহ্মা সনঙ্কুমারো ভগৰতো সন্তিকে ইমং গাথং অভাসি –
‘‘খত্তিযো সেট্ঠো জনেতস্মিং, যে গোত্তপটিসারিনো;
ৰিজ্জাচরণসম্পন্নো, সো সেট্ঠো দেৰমানুসে’’তি.
ইদমৰোচ ব্রহ্মা সনঙ্কুমারো. সমনুঞ্ঞো সত্থা অহোসি. অথ খো ব্রহ্মা সনঙ্কুমারো ‘‘সমনুঞ্ঞো মে সত্থা’’তি ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা পদক্খিণং কত্ৰা তত্থেৰন্তরধাযীতি.