৩. কিসাগোতমীসুত্তং

১৬৪. সাৰত্থিনিদানং. অথ খো কিসাগোতমী ভিক্খুনী পুব্বণ্হসমযং নিৰাসেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায সাৰত্থিং পিণ্ডায পাৰিসি. সাৰত্থিযং পিণ্ডায চরিত্ৰা পচ্ছাভত্তং পিণ্ডপাতপটিক্কন্তা যেন অন্ধৰনং তেনুপসঙ্কমি, দিৰাৰিহারায. অন্ধৰনং অজ্ঝোগাহেত্ৰা অঞ্ঞতরস্মিং রুক্খমূলে দিৰাৰিহারং নিসীদি. অথ খো মারো পাপিমা কিসাগোতমিযা ভিক্খুনিযা ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো সমাধিম্হা চাৰেতুকামো যেন কিসাগোতমী ভিক্খুনী তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা কিসাগোতমিং ভিক্খুনিং গাথায অজ্ঝভাসি –

‘‘কিং নু ত্ৰং মতপুত্তাৰ, একমাসি রুদম্মুখী;

ৰনমজ্ঝগতা একা, পুরিসং নু গৰেসসী’’তি.

অথ খো কিসাগোতমিযা ভিক্খুনিযা এতদহোসি – ‘‘কো নু খ্ৰাযং মনুস্সো ৰা অমনুস্সো ৰা গাথং ভাসতী’’তি? অথ খো কিসাগোতমিযা ভিক্খুনিযা এতদহোসি – ‘‘মারো খো অযং পাপিমা মম ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো সমাধিম্হা চাৰেতুকামো গাথং ভাসতী’’তি.

অথ খো কিসাগোতমী ভিক্খুনী ‘‘মারো অযং পাপিমা’’ ইতি ৰিদিত্ৰা মারং পাপিমন্তং গাথাহি পচ্চভাসি –

‘‘অচ্চন্তং মতপুত্তাম্হি, পুরিসা এতদন্তিকা;

ন সোচামি ন রোদামি, ন তং ভাযামি আৰুসো.

‘‘সব্বত্থ ৰিহতা নন্দী, তমোক্খন্ধো পদালিতো;

জেত্ৰান মচ্চুনো [জেত্ৰা নমুচিনো (সী.)] সেনং, ৰিহরামি অনাসৰা’’তি.

অথ খো মারো পাপিমা ‘‘জানাতি মং কিসাগোতমী ভিক্খুনী’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৰন্তরধাযীতি.