১০. ৰজিরাসুত্তং
১৭১. সাৰত্থিনিদানং. অথ খো ৰজিরা ভিক্খুনী পুব্বণ্হসমযং নিৰাসেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায সাৰত্থিং পিণ্ডায পাৰিসি. সাৰত্থিযং পিণ্ডায চরিত্ৰা পচ্ছাভত্তং পিণ্ডপাতপটিক্কন্তা যেন অন্ধৰনং তেনুপসঙ্কমি দিৰাৰিহারায. অন্ধৰনং অজ্ঝোগাহেত্ৰা অঞ্ঞতরস্মিং রুক্খমূলে দিৰাৰিহারং নিসীদি. অথ খো মারো পাপিমা ৰজিরায ভিক্খুনিযা ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো সমাধিম্হা চাৰেতুকামো যেন ৰজিরা ভিক্খুনী তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ৰজিরং ভিক্খুনিং গাথায অজ্ঝভাসি –
‘‘কেনাযং পকতো সত্তো, কুৰং সত্তস্স কারকো;
কুৰং সত্তো সমুপ্পন্নো, কুৰং সত্তো নিরুজ্ঝতী’’তি.
অথ খো ৰজিরায ভিক্খুনিযা এতদহোসি – ‘‘কো নু খ্ৰাযং মনুস্সো ৰা অমনুস্সো ৰা গাথং ভাসতী’’তি? অথ খো ৰজিরায ভিক্খুনিযা এতদহোসি – ‘‘মারো খো অযং পাপিমা মম ভযং ছম্ভিতত্তং লোমহংসং উপ্পাদেতুকামো সমাধিম্হা চাৰেতুকামো গাথং ভাসতী’’তি. অথ খো ৰজিরা ভিক্খুনী ‘‘মারো অযং পাপিমা’’ ইতি ৰিদিত্ৰা, মারং পাপিমন্তং গাথাহি পচ্চভাসি –
‘‘কিং নু সত্তোতি পচ্চেসি, মার দিট্ঠিগতং নু তে;
সুদ্ধসঙ্খারপুঞ্জোযং, নযিধ সত্তুপলব্ভতি.
‘‘যথা হি অঙ্গসম্ভারা, হোতি সদ্দো রথো ইতি;
এৰং খন্ধেসু সন্তেসু, হোতি সত্তোতি সম্মুতি [সম্মতি (স্যা. কং.)].
‘‘দুক্খমেৰ হি সম্ভোতি, দুক্খং তিট্ঠতি ৰেতি চ;
নাঞ্ঞত্র দুক্খা সম্ভোতি, নাঞ্ঞং দুক্খা নিরুজ্ঝতী’’তি.
অথ খো মারো পাপিমা ‘‘জানাতি মং ৰজিরা ভিক্খুনী’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৰন্তরধাযীতি.
ভিক্খুনীসংযুত্তং সমত্তং.