৮. পিণ্ডসুত্তং
১৫৪. একং সমযং ভগৰা মগধেসু ৰিহরতি পঞ্চসালাযং ব্রাহ্মণগামে. তেন খো পন সমযেন পঞ্চসালাযং ব্রাহ্মণগামে কুমারিকানং পাহুনকানি ভৰন্তি. অথ খো ভগৰা পুব্বণ্হসমযং নিৰাসেত্ৰা পত্তচীৰরমাদায পঞ্চসালং ব্রাহ্মণগামং পিণ্ডায পাৰিসি. তেন খো পন সমযেন পঞ্চসালেয্যকা ব্রাহ্মণগহপতিকা মারেন পাপিমতা অন্ৰাৰিট্ঠা ভৰন্তি – মা সমণো গোতমো পিণ্ডমলত্থাতি.
অথ খো ভগৰা যথাধোতেন পত্তেন পঞ্চসালং ব্রাহ্মণগামং পিণ্ডায পাৰিসি তথাধোতেন [যথাধোতেন (?)] পত্তেন পটিক্কমি. অথ খো মারো পাপিমা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘অপি ত্ৰং, সমণ, পিণ্ডমলত্থা’’তি? ‘‘তথা নু ত্ৰং, পাপিম, অকাসি যথাহং পিণ্ডং ন লভেয্য’’ন্তি. ‘‘তেন হি, ভন্তে, ভগৰা দুতিযম্পি পঞ্চসালং ব্রাহ্মণগামং পিণ্ডায পৰিসতু. তথাহং করিস্সামি যথা ভগৰা পিণ্ডং লচ্ছতী’’তি.
‘‘অপুঞ্ঞং পসৰি মারো, আসজ্জ নং তথাগতং;
কিং নু মঞ্ঞসি পাপিম, ন মে পাপং ৰিপচ্চতি.
‘‘সুসুখং ৰত জীৰাম, যেসং নো নত্থি কিঞ্চনং;
পীতিভক্খা ভৰিস্সাম, দেৰা আভস্সরা যথা’’তি.
অথ খো মারো পাপিমা ‘‘জানাতি মং ভগৰা, জানাতি মং সুগতো’’তি দুক্খী দুম্মনো তত্থেৰন্তরধাযীতি.