৭. সুপতিসুত্তং
১৪৩. একং সমযং ভগৰা রাজগহে ৰিহরতি ৰেল়ুৰনে কলন্দকনিৰাপে. অথ খো ভগৰা বহুদেৰরত্তিং অব্ভোকাসে চঙ্কমিত্ৰা রত্তিযা পচ্চূসসমযং পাদে পক্খালেত্ৰা ৰিহারং পৰিসিত্ৰা দক্খিণেন পস্সেন সীহসেয্যং কপ্পেসি পাদে পাদং অচ্চাধায সতো সম্পজানো উট্ঠানসঞ্ঞং মনসি করিত্ৰা. অথ খো মারো পাপিমা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং গাথায অজ্ঝভাসি –
‘‘কিং সোপ্পসি কিং নু সোপ্পসি,
কিমিদং সোপ্পসি দুব্ভগো [দুব্ভতো (স্যা. কং.), দুব্ভযো (পী.)] ৰিয;
সুঞ্ঞমগারন্তি সোপ্পসি,
কিমিদং সোপ্পসি সূরিযে উগ্গতে’’তি.
‘‘যস্স জালিনী ৰিসত্তিকা,
তণ্হা নত্থি কুহিঞ্চি নেতৰে;
সব্বূপধিপরিক্খযা বুদ্ধো,
সোপ্পতি কিং তৰেত্থ মারা’’তি.
অথ খো মারো পাপিমা…পে… তত্থেৰন্তরধাযীতি.