৬. মল্লিকাসুত্তং

১২৭. সাৰত্থিনিদানং. অথ খো রাজা পসেনদি কোসলো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি. অথ খো অঞ্ঞতরো পুরিসো যেন রাজা পসেনদি কোসলো তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা রঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স উপকণ্ণকে আরোচেসি – ‘‘মল্লিকা, দেৰ, দেৰী ধীতরং ৰিজাতা’’তি. এৰং ৰুত্তে, রাজা পসেনদি কোসলো অনত্তমনো অহোসি.

অথ খো ভগৰা রাজানং পসেনদিং কোসলং অনত্তমনতং ৰিদিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘ইত্থীপি হি একচ্চিযা, সেয্যা পোস জনাধিপ;

মেধাৰিনী সীলৰতী, সস্সুদেৰা পতিব্বতা.

‘‘তস্সা যো জাযতি পোসো, সূরো হোতি দিসম্পতি;

তাদিসা সুভগিযা [সুভরিযাপুত্তো (ক.)] পুত্তো, রজ্জম্পি অনুসাসতী’’তি.