৩. দোণপাকসুত্তং
১২৪. সাৰত্থিনিদানং. তেন খো পন সমযেন রাজা পসেনদি কোসলো দোণপাককুরং [দোণপাকসুদং (সী.), দোণপাকং সুদং (পী.)] ভুঞ্জতি. অথ খো রাজা পসেনদি কোসলো ভুত্তাৰী মহস্সাসী যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং নিসীদি.
অথ খো ভগৰা রাজানং পসেনদিং কোসলং ভুত্তাৰিং মহস্সাসিং ৰিদিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমং গাথং অভাসি –
‘‘মনুজস্স সদা সতীমতো,
মত্তং জানতো লদ্ধভোজনে;
তনুকস্স [তনু তস্স (সী. পী.)] ভৰন্তি ৰেদনা,
সণিকং জীরতি আযুপালয’’ন্তি.
তেন খো পন সমযেন সুদস্সনো মাণৰো রঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স পিট্ঠিতো ঠিতো হোতি. অথ খো রাজা পসেনদি কোসলো সুদস্সনং মাণৰং আমন্তেসি – ‘‘এহি ত্ৰং, তাত সুদস্সন, ভগৰতো সন্তিকে ইমং গাথং পরিযাপুণিত্ৰা মম ভত্তাভিহারে (ভত্তাভিহারে) [( ) সী. স্যা. কং. পী. পোত্থকেসু নত্থি] ভাস. অহঞ্চ তে দেৰসিকং কহাপণসতং (কহাপণসতং) [( ) সী. স্যা. কং. পোত্থকেসু নত্থি] নিচ্চং ভিক্খং পৰত্তযিস্সামী’’তি. ‘‘এৰং দেৰা’’তি খো সুদস্সনো মাণৰো রঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স পটিস্সুত্ৰা ভগৰতো সন্তিকে ইমং গাথং পরিযাপুণিত্ৰা রঞ্ঞো পসেনদিস্স কোসলস্স ভত্তাভিহারে সুদং ভাসতি –
‘‘মনুজস্স সদা সতীমতো,
মত্তং জানতো লদ্ধভোজনে;
তনুকস্স ভৰন্তি ৰেদনা,
সণিকং জীরতি আযুপালয’’ন্তি.
অথ খো রাজা পসেনদি কোসলো অনুপুব্বেন নাল়িকোদনপরমতায [নাল়িকোদনমত্তায (ক.)] সণ্ঠাসি. অথ খো রাজা পসেনদি কোসলো অপরেন সমযেন সুসল্লিখিতগত্তো পাণিনা গত্তানি অনুমজ্জন্তো তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি – ‘‘উভযেন ৰত মং সো ভগৰা অত্থেন অনুকম্পি – দিট্ঠধম্মিকেন চেৰ অত্থেন সম্পরাযিকেন চা’’তি.