১১. চীরাসুত্তং
২৪৫. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা রাজগহে ৰিহরতি ৰেল়ুৰনে কলন্দকনিৰাপে. তেন খো পন সমযেন অঞ্ঞতরো উপাসকো চীরায [চিরায (ক.)] ভিক্খুনিযা চীৰরং অদাসি. অথ খো চীরায ভিক্খুনিযা অভিপ্পসন্নো যক্খো রাজগহে রথিকায রথিকং সিঙ্ঘাটকেন সিঙ্ঘাটকং উপসঙ্কমিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমং গাথং অভাসি –
‘‘পুঞ্ঞং ৰত পসৰি বহুং, সপ্পঞ্ঞো ৰতাযং উপাসকো;
যো চীরায অদাসি চীৰরং, সব্বযোগেহি ৰিপ্পমুত্তিযা’’তি [ৰিপ্পমুত্তাযাতি (স্যা. কং.)].