১. আদিত্তসুত্তং

৪১. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. অথ খো অঞ্ঞতরা দেৰতা অভিক্কন্তায রত্তিযা অভিক্কন্তৰণ্ণা কেৰলকপ্পং জেতৰনং ওভাসেত্ৰা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতা খো সা দেৰতা ভগৰতো সন্তিকে ইমা গাথাযো অভাসি –

‘‘আদিত্তস্মিং অগারস্মিং, যং নীহরতি ভাজনং;

তং তস্স হোতি অত্থায, নো চ যং তত্থ ডয্হতি.

‘‘এৰং আদিত্তকো লোকো, জরায মরণেন চ;

নীহরেথেৰ দানেন, দিন্নং হোতি সুনীহতং.

‘‘দিন্নং সুখফলং হোতি, নাদিন্নং হোতি তং তথা;

চোরা হরন্তি রাজানো, অগ্গি ডহতি নস্সতি.

‘‘অথ অন্তেন জহতি, সরীরং সপরিগ্গহং;

এতদঞ্ঞায মেধাৰী, ভুঞ্জেথ চ দদেথ চ;

দত্ৰা চ ভুত্ৰা চ যথানুভাৰং;

অনিন্দিতো সগ্গমুপেতি ঠান’’ন্তি.