১. ওঘতরণসুত্তং

১. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. অথ খো অঞ্ঞতরা দেৰতা অভিক্কন্তায রত্তিযা অভিক্কন্তৰণ্ণা কেৰলকপ্পং জেতৰনং ওভাসেত্ৰা যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতা খো সা দেৰতা ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘‘কথং নু ত্ৰং, মারিস, ওঘমতরী’তি? ‘অপ্পতিট্ঠং খ্ৰাহং, আৰুসো, অনাযূহং ওঘমতরি’ন্তি. ‘যথা কথং পন ত্ৰং, মারিস, অপ্পতিট্ঠং অনাযূহং ওঘমতরী’তি? ‘যদাখ্ৰাহং, আৰুসো, সন্তিট্ঠামি তদাস্সু সংসীদামি; যদাখ্ৰাহং, আৰুসো, আযূহামি তদাস্সু নিব্বুয্হামি [নিৰুয্হামি (স্যা. কং. ক.)]. এৰং খ্ৰাহং, আৰুসো, অপ্পতিট্ঠং অনাযূহং ওঘমতরি’’’ন্তি.

‘‘চিরস্সং ৰত পস্সামি, ব্রাহ্মণং পরিনিব্বুতং;

অপ্পতিট্ঠং অনাযূহং, তিণ্ণং লোকে ৰিসত্তিক’’ন্তি. –

ইদমৰোচ সা দেৰতা. সমনুঞ্ঞো সত্থা অহোসি. অথ খো সা দেৰতা – ‘‘সমনুঞ্ঞো মে সত্থা’’তি ভগৰন্তং অভিৰাদেত্ৰা পদক্খিণং কত্ৰা তত্থেৰন্তরধাযীতি.