১১. দুতিযভিক্খাদাযিকাৰিমানৰত্থু
২৭৮. ‘‘অভিক্কন্তেন ৰণ্ণেন, যা ত্ৰং তিট্ঠসি দেৰতে;
ওভাসেন্তী দিসা সব্বা, ওসধী ৰিয তারকা.
২৭৯. ‘‘কেন তেতাদিসো ৰণ্ণো…পে… ৰণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
২৮১. সা দেৰতা অত্তমনা…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং.
২৮২. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতা, পুরিমায জাতিযা মনুস্সলোকে.
২৮৩. ‘‘অদ্দসং ৰিরজং ভিক্খুং, ৰিপ্পসন্নমনাৰিলং;
তস্স অদাসহং ভিক্খং, পসন্না সেহি পাণিভি.
২৮৪. ‘‘তেন মেতাদিসো ৰণ্ণো…পে. … ৰণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.
দুতিযভিক্খাদাযিকাৰিমানং একাদসমং.
চিত্তলতাৰগ্গো দুতিযো নিট্ঠিতো.
তস্সুদ্দানং –
দাসী চেৰ লখুমা চ, অথ আচামদাযিকা;
চণ্ডালী ভদ্দিত্থী চেৰ [ভদ্দিত্থিকা চ (স্যা.)], সোণদিন্না উপোসথা;
নিদ্দা চেৰ সুনিদ্দা চ [নন্দা চেৰ সুনন্দা চ (সী.)], দ্ৰে চ ভিক্খায দাযিকা;
ৰগ্গো তেন পৰুচ্চতীতি.
ভাণৰারং পঠমং নিট্ঠিতং.