১১. দুতিযভিক্খাদাযিকাৰিমানৰত্থু

২৭৮. ‘‘অভিক্কন্তেন ৰণ্ণেন, যা ত্ৰং তিট্ঠসি দেৰতে;

ওভাসেন্তী দিসা সব্বা, ওসধী ৰিয তারকা.

২৭৯. ‘‘কেন তেতাদিসো ৰণ্ণো…পে… ৰণ্ণো চ তে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

২৮১. সা দেৰতা অত্তমনা…পে… যস্স কম্মস্সিদং ফলং.

২৮২. ‘‘অহং মনুস্সেসু মনুস্সভূতা, পুরিমায জাতিযা মনুস্সলোকে.

২৮৩. ‘‘অদ্দসং ৰিরজং ভিক্খুং, ৰিপ্পসন্নমনাৰিলং;

তস্স অদাসহং ভিক্খং, পসন্না সেহি পাণিভি.

২৮৪. ‘‘তেন মেতাদিসো ৰণ্ণো…পে. … ৰণ্ণো চ মে সব্বদিসা পভাসতী’’তি.

দুতিযভিক্খাদাযিকাৰিমানং একাদসমং.

চিত্তলতাৰগ্গো দুতিযো নিট্ঠিতো.

তস্সুদ্দানং –

দাসী চেৰ লখুমা চ, অথ আচামদাযিকা;

চণ্ডালী ভদ্দিত্থী চেৰ [ভদ্দিত্থিকা চ (স্যা.)], সোণদিন্না উপোসথা;

নিদ্দা চেৰ সুনিদ্দা চ [নন্দা চেৰ সুনন্দা চ (সী.)], দ্ৰে চ ভিক্খায দাযিকা;

ৰগ্গো তেন পৰুচ্চতীতি.

ভাণৰারং পঠমং নিট্ঠিতং.