৪. হুংহুঙ্কসুত্তং

৪. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা উরুৰেলাযং ৰিহরতি নজ্জা নেরঞ্জরায তীরে অজপালনিগ্রোধে পঠমাভিসম্বুদ্ধো. তেন খো পন সমযেন ভগৰা সত্তাহং একপল্লঙ্কেন নিসিন্নো হোতি ৰিমুত্তিসুখপটিসংৰেদী. অথ খো ভগৰা তস্স সত্তাহস্স অচ্চযেন তম্হা সমাধিম্হা ৰুট্ঠাসি.

অথ খো অঞ্ঞতরো হুংহুঙ্কজাতিকো [হুহুঙ্কজাতিকো (সী. স্যা. কং. পী.)] ব্রাহ্মণো যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমি; উপসঙ্কমিত্ৰা ভগৰতা সদ্ধিং সম্মোদি. সম্মোদনীযং কথং সারণীযং ৰীতিসারেত্ৰা একমন্তং অট্ঠাসি. একমন্তং ঠিতো খো সো ব্রাহ্মণো ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘কিত্তাৰতা নু খো, ভো গোতম, ব্রাহ্মণো হোতি, কতমে চ পন ব্রাহ্মণকরণা [ব্রাহ্মণকারকা (ক.)] ধম্মা’’তি?

অথ খো ভগৰা এতমত্থং ৰিদিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –

‘‘যো ব্রাহ্মণো বাহিতপাপধম্মো,

নিহুংহুঙ্কো [নিহুহুঙ্কো (সী. স্যা. কং পী.)] নিক্কসাৰো যতত্তো;

ৰেদন্তগূ ৰূসিতব্রহ্মচরিযো,

ধম্মেন সো ব্রহ্মৰাদং ৰদেয্য;

যস্সুস্সদা নত্থি কুহিঞ্চি লোকে’’তি. চতুত্থং;