৫. ব্রাহ্মণসুত্তং
৫. এৰং মে সুতং – একং সমযং ভগৰা সাৰত্থিযং ৰিহরতি জেতৰনে অনাথপিণ্ডিকস্স আরামে. তেন খো পন সমযেন আযস্মা চ সারিপুত্তো আযস্মা চ মহামোগ্গল্লানো আযস্মা চ মহাকস্সপো আযস্মা চ মহাকচ্চানো [মহাকচ্চাযনো (সী. পী. ক.)] আযস্মা চ মহাকোট্ঠিকো আযস্মা চ মহাকপ্পিনো আযস্মা চ মহাচুন্দো আযস্মা চ অনুরুদ্ধো আযস্মা চ রেৰতো আযস্মা চ নন্দো [আনন্দো (সী. পী.)] যেন ভগৰা তেনুপসঙ্কমিংসু.
অদ্দসা খো ভগৰা তে আযস্মন্তে দূরতোৰ আগচ্ছন্তে; দিস্ৰান ভিক্খূ আমন্তেসি – ‘‘এতে, ভিক্খৰে, ব্রাহ্মণা আগচ্ছন্তি; এতে, ভিক্খৰে, ব্রাহ্মণা আগচ্ছন্তী’’তি. এৰং ৰুত্তে, অঞ্ঞতরো ব্রাহ্মণজাতিকো ভিক্খু ভগৰন্তং এতদৰোচ – ‘‘কিত্তাৰতা নু খো, ভন্তে, ব্রাহ্মণো হোতি, কতমে চ পন ব্রাহ্মণকরণা ধম্মা’’তি?
অথ খো ভগৰা এতমত্থং ৰিদিত্ৰা তাযং ৰেলাযং ইমং উদানং উদানেসি –
‘‘বাহিত্ৰা পাপকে ধম্মে, যে চরন্তি সদা সতা;
খীণসংযোজনা বুদ্ধা, তে ৰে [তেৰ (সী.)] লোকস্মি ব্রাহ্মণা’’তি. পঞ্চমং;