৪. সুন্দরীথেরীগাথা

৩১৩. ‘‘পেতানি ভোতি পুত্তানি, খাদমানা তুৰং পুরে;

তুৰং দিৰা চ রত্তো চ, অতীৰ পরিতপ্পসি.

৩১৪. ‘‘সাজ্জ সব্বানি খাদিত্ৰা, সতপুত্তানি [সত্ত পুত্তানি (স্যা.)] ব্রাহ্মণী;

ৰাসেট্ঠি কেন ৰণ্ণেন, ন বাল়্হং পরিতপ্পসি’’.

৩১৫. ‘‘বহূনি পুত্তসতানি, ঞাতিসঙ্ঘসতানি চ;

খাদিতানি অতীতংসে, মম তুয্হঞ্চ ব্রাহ্মণ.

৩১৬. ‘‘সাহং নিস্সরণং ঞত্ৰা, জাতিযা মরণস্স চ;

ন সোচামি ন রোদামি, ন চাপি পরিতপ্পযিং’’.

৩১৭. ‘‘অব্ভুতং ৰত ৰাসেট্ঠি, ৰাচং ভাসসি এদিসিং;

কস্স ত্ৰং ধম্মমঞ্ঞায, গিরং [থিরং (সী.)] ভাসসি এদিসিং’’.

৩১৮. ‘‘এস ব্রাহ্মণ সম্বুদ্ধো, নগরং মিথিলং পতি;

সব্বদুক্খপ্পহানায, ধম্মং দেসেসি পাণিনং.

৩১৯. ‘‘তস্স ব্রহ্মে [ব্রাহ্মণ (সী. স্যা.)] অরহতো, ধম্মং সুত্ৰা নিরূপধিং;

তত্থ ৰিঞ্ঞাতসদ্ধম্মা, পুত্তসোকং ব্যপানুদিং’’.

৩২০. ‘‘সো অহম্পি গমিস্সামি, নগরং মিথিলং পতি;

অপ্পেৰ মং সো ভগৰা, সব্বদুক্খা পমোচযে’’.

৩২১. অদ্দস ব্রাহ্মণো বুদ্ধং, ৰিপ্পমুত্তং নিরূপধিং;

স্ৰস্স ধম্মমদেসেসি, মুনি দুক্খস্স পারগূ.

৩২২. দুক্খং দুক্খসমুপ্পাদং, দুক্খস্স চ অতিক্কমং;

অরিযং চট্ঠঙ্গিকং মগ্গং, দুক্খূপসমগামিনং.

৩২৩. তত্থ ৰিঞ্ঞাতসদ্ধম্মো, পব্বজ্জং সমরোচযি;

সুজাতো তীহি রত্তীহি, তিস্সো ৰিজ্জা অফস্সযি.

৩২৪. ‘‘এহি সারথি গচ্ছাহি, রথং নিয্যাদযাহিমং;

আরোগ্যং ব্রাহ্মণিং ৰজ্জ [ৰজ্জা (সী.)], ‘পব্বজি [পব্বজিতো (সী.)] দানি ব্রাহ্মণো;

সুজাতো তীহি রত্তীহি, তিস্সো ৰিজ্জা অফস্সযি’’’.

৩২৫. ততো চ রথমাদায, সহস্সঞ্চাপি সারথি;

আরোগ্যং ব্রাহ্মণিৰোচ, ‘‘পব্বজি দানি ব্রাহ্মণো;

সুজাতো তীহি রত্তীহি, তিস্সো ৰিজ্জা অফস্সযি’’.

৩২৬. ‘‘এতঞ্চাহং অস্সরথং, সহস্সঞ্চাপি সারথি;

তেৰিজ্জং ব্রাহ্মণং সুত্ৰা [ঞত্ৰা (সী.)], পুণ্ণপত্তং দদামি তে’’.

৩২৭. ‘‘তুয্হেৰ হোত্ৰস্সরথো, সহস্সঞ্চাপি ব্রাহ্মণি;

অহম্পি পব্বজিস্সামি, ৰরপঞ্ঞস্স সন্তিকে’’.

৩২৮. ‘‘হত্থী গৰস্সং মণিকুণ্ডলঞ্চ, ফীতঞ্চিমং গহৰিভৰং পহায;

পিতা পব্বজিতো তুয্হং, ভুঞ্জ ভোগানি সুন্দরি; তুৰং দাযাদিকা কুলে’’.

৩২৯. ‘‘হত্থী গৰস্সং মণিকুণ্ডলঞ্চ, রম্মং চিমং গহৰিভৰং পহায;

পিতা পব্বজিতো ময্হং, পুত্তসোকেন অট্টিতো;

অহম্পি পব্বজিস্সামি, ভাতুসোকেন অট্টিতা’’.

৩৩০. ‘‘সো তে ইজ্ঝতু সঙ্কপ্পো, যং ত্ৰং পত্থেসি সুন্দরী;

উত্তিট্ঠপিণ্ডো উঞ্ছো চ, পংসুকূলঞ্চ চীৰরং;

এতানি অভিসম্ভোন্তী, পরলোকে অনাসৰা’’.

৩৩১. ‘‘সিক্খমানায মে অয্যে, দিব্বচক্খু ৰিসোধিতং;

পুব্বেনিৰাসং জানামি, যত্থ মে ৰুসিতং পুরে.

৩৩২. ‘‘তুৰং নিস্সায কল্যাণী, থেরী সঙ্ঘস্স সোভনে;

তিস্সো ৰিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং.

৩৩৩. ‘‘অনুজানাহি মে অয্যে, ইচ্ছে সাৰত্থি গন্তৰে;

সীহনাদং নদিস্সামি, বুদ্ধসেট্ঠস্স সন্তিকে’’.

৩৩৪. ‘‘পস্স সুন্দরি সত্থারং, হেমৰণ্ণং হরিত্তচং;

অদন্তানং দমেতারং, সম্বুদ্ধমকুতোভযং’’.

৩৩৫. ‘‘পস্স সুন্দরিমাযন্তিং, ৰিপ্পমুত্তং নিরূপধিং;

ৰীতরাগং ৰিসংযুত্তং, কতকিচ্চমনাসৰং.

৩৩৬. ‘‘বারাণসীতো নিক্খম্ম, তৰ সন্তিকমাগতা;

সাৰিকা তে মহাৰীর, পাদে ৰন্দতি সুন্দরী’’.

৩৩৭. ‘‘তুৰং বুদ্ধো তুৰং সত্থা, তুয্হং ধীতাম্হি ব্রাহ্মণ;

ওরসা মুখতো জাতা, কতকিচ্চা অনাসৰা’’.

৩৩৮. ‘‘তস্সা তে স্ৰাগতং ভদ্দে, ততো [অথো (ক.)] তে অদুরাগতং;

এৰঞ্হি দন্তা আযন্তি, সত্থু পাদানি ৰন্দিকা;

ৰীতরাগা ৰিসংযুত্তা, কতকিচ্চা অনাসৰা’’.

… সুন্দরী থেরী….