৯. চন্দনত্থেরগাথা
২৯৯. ‘‘জাতরূপেন সঞ্ছন্না [পচ্ছন্না (সী.)], দাসীগণপুরক্খতা;
অঙ্কেন পুত্তমাদায, ভরিযা মং উপাগমি.
৩০০. ‘‘তঞ্চ দিস্ৰান আযন্তিং, সকপুত্তস্স মাতরং;
অলঙ্কতং সুৰসনং, মচ্চুপাসংৰ ওড্ডিতং.
৩০১. ‘‘ততো মে মনসীকারো, যোনিসো উদপজ্জথ;
আদীনৰো পাতুরহু, নিব্বিদা সমতিট্ঠথ.
৩০২. ‘‘ততো চিত্তং ৰিমুচ্চি মে, পস্স ধম্মসুধম্মতং;
তিস্সো ৰিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.
… চন্দনো থেরো….