৯. চন্দনত্থেরগাথা

২৯৯. ‘‘জাতরূপেন সঞ্ছন্না [পচ্ছন্না (সী.)], দাসীগণপুরক্খতা;

অঙ্কেন পুত্তমাদায, ভরিযা মং উপাগমি.

৩০০. ‘‘তঞ্চ দিস্ৰান আযন্তিং, সকপুত্তস্স মাতরং;

অলঙ্কতং সুৰসনং, মচ্চুপাসংৰ ওড্ডিতং.

৩০১. ‘‘ততো মে মনসীকারো, যোনিসো উদপজ্জথ;

আদীনৰো পাতুরহু, নিব্বিদা সমতিট্ঠথ.

৩০২. ‘‘ততো চিত্তং ৰিমুচ্চি মে, পস্স ধম্মসুধম্মতং;

তিস্সো ৰিজ্জা অনুপ্পত্তা, কতং বুদ্ধস্স সাসন’’ন্তি.

… চন্দনো থেরো….