৩. মহাকপ্পিনত্থেরগাথা

৫৪৭. ‘‘অনাগতং যো পটিকচ্চ [পটিগচ্চ (সী.)] পস্সতি, হিতঞ্চ অত্থং অহিতঞ্চ তং দ্ৰযং;

ৰিদ্দেসিনো তস্স হিতেসিনো ৰা, রন্ধং ন পস্সন্তি সমেক্খমানা.

৫৪৮. [পটি. ম. ১.১৬০ পটিসম্ভিদামগ্গে] ‘‘আনাপানসতী যস্স, পরিপুণ্ণা সুভাৰিতা;

অনুপুব্বং পরিচিতা, যথা বুদ্ধেন দেসিতা;

সোমং লোকং পভাসেতি, অব্ভা মুত্তোৰ চন্দিমা.

৫৪৯. ‘‘ওদাতং ৰত মে চিত্তং, অপ্পমাণং সুভাৰিতং;

নিব্বিদ্ধং পগ্গহীতঞ্চ, সব্বা ওভাসতে দিসা.

৫৫০. ‘‘জীৰতে ৰাপি সপ্পঞ্ঞো, অপি ৰিত্তপরিক্খযো;

পঞ্ঞায চ অলাভেন, ৰিত্তৰাপি ন জীৰতি.

৫৫১. ‘‘পঞ্ঞা সুতৰিনিচ্ছিনী, পঞ্ঞা কিত্তিসিলোকৰদ্ধনী;

পঞ্ঞাসহিতো নরো ইধ, অপি দুক্খেসু সুখানি ৰিন্দতি.

৫৫২. ‘‘নাযং অজ্জতনো ধম্মো, নচ্ছেরো নপি অব্ভুতো;

যত্থ জাযেথ মীযেথ, তত্থ কিং ৰিয অব্ভুতং.

৫৫৩. ‘‘অনন্তরং হি জাতস্স, জীৰিতা মরণং ধুৰং;

জাতা জাতা মরন্তীধ, এৰংধম্মা হি পাণিনো.

৫৫৪. ‘‘ন হেতদত্থায মতস্স হোতি, যং জীৰিতত্থং পরপোরিসানং;

মতম্হি রুণ্ণং ন যসো ন লোক্যং, ন ৰণ্ণিতং সমণব্রাহ্মণেহি.

৫৫৫. ‘‘চক্খুং সরীরং উপহন্তি তেন [উপহন্তি রুণ্ণং (সী.), উপহন্তি রোণ্ণং (স্যা. পী.)], নিহীযতি ৰণ্ণবলং মতী চ;

আনন্দিনো তস্স দিসা ভৰন্তি, হিতেসিনো নাস্স সুখী ভৰন্তি.

৫৫৬. ‘‘তস্মা হি ইচ্ছেয্য কুলে ৰসন্তে, মেধাৰিনো চেৰ বহুস্সুতে চ;

যেসং হি পঞ্ঞাৰিভৰেন কিচ্চং, তরন্তি নাৰায নদিংৰ পুণ্ণ’’ন্তি.

… মহাকপ্পিনো থেরো….