১. উপচিকঙ্গপঞ্হো
১. ‘‘ভন্তে নাগসেন, ‘উপচিকায একং অঙ্গং গহেতব্ব’ন্তি যং ৰদেসি, কতমং তং একং অঙ্গং গহেতব্ব’’ন্তি? ‘‘যথা, মহারাজ, উপচিকা উপরি ছদনং কত্ৰা অত্তানং পিদহিত্ৰা গোচরায চরতি, এৰমেৰ খো, মহারাজ, যোগিনা যোগাৰচরেন সীলসংৰরছদনং কত্ৰা মানসং পিদহিত্ৰা পিণ্ডায চরিতব্বং, সীলসংৰরছদনেন খো, মহারাজ, যোগী যোগাৰচরো সব্বভযসমতিক্কন্তো হোতি. ইদং, মহারাজ, উপচিকায একং অঙ্গং গহেতব্বং, ভাসিতম্পেতং, মহারাজ, থেরেন উপসেনেন ৰঙ্গন্তপুত্তেন –
‘‘‘সীলসংৰরছদনং, যোগী কত্ৰান মানসং;
অনুপলিত্তো লোকেন, ভযা চ পরিমুচ্চতী’’’তি.
উপচিকঙ্গপঞ্হো পঠমো.