১. ব্রাহ্মণধম্মযাগসুত্তং

১০০. ৰুত্তঞ্হেতং ভগৰতা, ৰুত্তমরহতাতি মে সুতং –

‘‘অহমস্মি, ভিক্খৰে, ব্রাহ্মণো যাচযোগো সদা পযতপাণি [পযতপাণী (সী. স্যা.)] অন্তিমদেহধরো অনুত্তরো ভিসক্কো সল্লকত্তো. তস্স মে তুম্হে পুত্তা ওরসা মুখতো জাতা ধম্মজা ধম্মনিম্মিতা ধম্মদাযাদা, নো আমিসদাযাদা.

‘‘দ্ৰেমানি, ভিক্খৰে, দানানি – আমিসদানঞ্চ ধম্মদানঞ্চ. এতদগ্গং, ভিক্খৰে, ইমেসং দ্ৰিন্নং দানানং যদিদং – ধম্মদানং.

‘‘দ্ৰেমে, ভিক্খৰে, সংৰিভাগা – আমিসসংৰিভাগো চ ধম্মসংৰিভাগো চ. এতদগ্গং, ভিক্খৰে, ইমেসং দ্ৰিন্নং সংৰিভাগানং যদিদং – ধম্মসংৰিভাগো.

‘‘দ্ৰেমে, ভিক্খৰে, অনুগ্গহা – আমিসানুগ্গহো চ ধম্মানুগ্গহো চ. এতদগ্গং, ভিক্খৰে, ইমেসং দ্ৰিন্নং অনুগ্গহানং যদিদং – ধম্মানুগ্গহো.

‘‘দ্ৰেমে, ভিক্খৰে, যাগা – আমিসযাগো চ ধম্মযাগো চ. এতদগ্গং, ভিক্খৰে, ইমেসং দ্ৰিন্নং যাগানং যদিদং – ধম্মযাগো’’তি. এতমত্থং ভগৰা অৰোচ. তত্থেতং ইতি ৰুচ্চতি –

‘‘যো ধম্মযাগং অযজী অমচ্ছরী, তথাগতো সব্বভূতানুকম্পী [সব্বসত্তানুকম্পী (স্যা.) অট্ঠকথাযম্পি];

তং তাদিসং দেৰমনুস্সসেট্ঠং, সত্তা নমস্সন্তি ভৰস্স পারগু’’ন্তি.

অযম্পি অত্থো ৰুত্তো ভগৰতা, ইতি মে সুতন্তি. পঠমং.